PIEDMONT CHRONICLE - L'Arvista Piemontèisa

12/13/2007

In ricordo del professor Gianrenzo Clivio, esperto di filologia dialettale e grande conoscitore della lingua piemontese.

Chi ch'a ved ël Canadà
a lo smentia pròpe pa!
Medeòt a l'é chërsujeòt
Miclinòt a l'é nassuje,
Catlinin l'é canadèisa,
parla pej 'd na piemontèisa.
(GianrenzoP. Clivio, Ël Canadà)

Medeòt, Miclinòt e Catlinin,
la prima vira che i l'hai ancontrave i j'ere andrinta a un lìber (Trenin, dësmore e buate. Poesiòte piemontèise për ij cit, Turin, Ca dë Studi Piemontèis, 2001: ëd gran longa ël pì bel lìber mai publicà dzora cost soget). Già, i j'ere tre nòm, tre masnajëtte che a fasìo caraté, a giugavo ai soldalin, con le buate e con le dësmore ëd tuti ij cit dël mond. E peui, nen pì tard che n'an fà, ant un màgich dòp-mesdì i l'hai conossuve ëd përson-a: e i l'hai avù la preuva provà dl'esistensa dël piemontèis, viv, a 10mila chilòmetri dal Piemont, con Catlinin ch'a parlava an piemontèis a mia cita, che për l'ocasion a-i era dventà, naturalment, Bertin. É, përchè lòn ch'a vemp ël cheur a sentive parlé a l'é che vojautri, ant le situassion normale dla vita an conversand tra ëd voi, i parle piemontèis, là, a Toronto.ansema a vòst pare i seve diventà n'esempi - e che esempi - ëd piemontèis viv. Già, vòst pare. Adess vòst pare, col òmo che tant a l'ha fàit për deje dignità a nòsta lenga, a-i é pì nen. O mèj, a-i é ancora e da lassù av varda chërse, giovnòt quasi òmo e fomne che i andeve për ël mond., sòn dzortut i veuj dive ancheuj, andé sempe pien d'orgheuj për vòst pare, për lòn ch'a l'ha mostrave an tuti costi, pòchi, agn ant ij quai i l'eve avù l'onor e la fortun-a ëd vivje d'acant. Porté sempe ant ël cheur soa fierëssa d'esse un piemontèis sitadin dël mond.che la seugn, mè car GianRens, at sia legera.

Davico
(tratto da “è!”, numero 12, marzo/aprile 2006)